Әйгерім Тұрлықожа

Өз-өзімнен кеше қатты кейідім,
Тіршіліктер күйретті.
Мені сонда сіздегі бар мейірім,
Еркелеуге үйретті.

Уақыт тоқтап қалғандай,
Дала тыныш.
Мүлгіп кеткен сияқты төңірегім.
Тырп етпейді тіршілік, жаратылыс,
Ал, мен түнде сүретін Өмір едім...

Түсіме ылғи теңіз кіреді,
Тербелген толқын жағасы.
Аспанмен оның егіз жүрегі,
Аспандай биік бағасы.

Жылдарға күндер ілесті,
Көнеде кепкен кенезем.
Жыр есті бөлек сыры ескі,
Сарғайған сары терезем.